Goede voornemens. Ik moet eerlijk zijn dat ik er zelf mij aan heb laten vangen, aan die verschrikkelijke clichés. Ik zou stoppen met roken, minderen met de alcohol, meer mijn best doen voor school, zou afvallen en meer aan sport doen. Op het laatste van dat jaar moest ik met schaamrood op mijn wangen bekennen dat ik nog altijd evenveel alcohol dronk, mijn punten op school de wensen overlieten, ik 3 kilo was bijgekomen en mijn conditie nog altijd gelijkwaardig was met dat van een nijlpaard. Sindsdien heb ik een grondige hekel aan alles wat maar in de categorie goede voornemens valt. Het is één opgeblazen marketingcampagne want wat komt er voor in de reclame? Sportschoenen, nicotinepleisters, dieetpillen en ander leuks om je goede voornemens te doen slagen. Als het juli is, zijn we toch al die aankopen vergeten, net zoals die andere goede voornemens.

Daar heb ik iets op gevonden. Ik heb een ànder goed voornemen, geen goed voornemen dat normaal wordt besproken op de familiefeestjes. Ik ga genieten van het leven in 2010. Ik doe wat ik wil wanneer ik wil, waar ik het wil en hoe ik het wil. Ik wil terugkijken op 2010 en zeggen: ‘Ja, ik heb het gedaan zoals ik het wilde.’ Dus laat die feestjes, vettig eten en heerlijke luie dagen maar komen.